......................................................................... του λογοτεχνικού περιοδικού ΥΦΟΣ *

Η Φωτό Μου
Ξεφυλλίζοντας... με τον Πάνο Αϊβαλή



"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.

ΥΦΟΣ

ΥΦΟΣ
.................................................................Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΥΦΟΣ πατήστε πάνω στο εικονίδιο

Σάββατο, 4 Μαΐου 2019

Μια «βόλτα» στο ανέκδοτο αρχείο του Νικόλα Άσιμου

Φωτογραφίες, σπάνια χειρόγραφα με στίχους, προσωπικές σημειώσεις, καταγγελίες συνθέτουν την έκθεση «Ελάτε μαζί μας μια βόλτα» που εγκαινιάζεται σήμερα στο «Ρομάντσο» και φέρνει τον κόσμο απ' ευθείας σε επαφή με το σύμπαν του ιδιότυπου καλλιτέχνη, ενώ παράλληλα εμπνέει σύγχρονους εικαστικούς και μουσικούς.

«ΜETAFURFURIES ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ Ελάτε μαζί μας μια βόλτα Θα σας ανοίξουνε τα μάτια», έγραφε στο πλακάτ ο Νικόλας Ασιμος. Καλλιτέχνης δρόμου στα Εξάρχεια έστηνε, στις αρχές της δεκαετίας του '80, τα αυτοσχέδια συμβάντα του, τις περφόρμανς του όπως λέμε όλοι σήμερα. Η ασπρόμαυρη φωτογραφία σώζεται και υπήρξε έμπνευση, κατά κάποιο τρόπο, για μια «βόλτα» στον κόσμο του Ασιμου.
Μαζί με ορισμένες ακόμα σπάνιες, χειρόγραφα με στίχους, προσωπικές σημειώσεις και σελίδες με την κοσμοθεωρία του για τους ανθρώπους, καταγγελίες, η δήλωση του 105 που ζητάει να μην αναγράφεται θρήσκευμα στην ταυτότητά του, η 8σέλιδη επιστολή που συνέταξε για τον διευθυντή της «Ελευθεροτυπίας» Σεραφείμ Φυντανίδη μετά τη συνέντευξή του (από τις σπάνιες και ιστορική πλέον) που έδωσε στον Γιώργο Βιδάλη τον Μάη του 1987, λιγότερο από έναν χρόνο πριν βάλει τέλος στη ζωή του, αφίσες από τις συναυλίες του με ολόκληρα κείμενα περιλαμβάνονται στο ανέκδοτο αρχείο με ντοκουμέντα της προσωπικής ζωής του Νικόλα Ασιμου (20/8/1949 Θεσσαλονίκη - 17/3/1988 Εξάρχεια). Παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην έκθεση «Ελάτε μαζί μας μια βόλτα» που ξεκινάει σήμερα στο «Ρομάντσο», με πρόθεση να έρθει το κοινό απ' ευθείας σε επαφή με το σύμπαν του ιδιότυπου καλλιτέχνη.
Με καταβολές από το θέατρο, ταλαντούχος μουσικός με κοινωνική συνείδηση, πολιτική σκέψη και θέση, οργισμένος και τρυφερός ποιητής, ανένταχτος σε καλλιτεχνικά ρεύματα και πολιτικά κόμματα, αυθεντικός, διαβασμένος και «αγνός», όπως λένε πολλοί απ' όσους τον γνώρισαν, έμελλε να διαγράψει έναν λαμπρό κύκλο. Και επειδή ήταν ενάντια σε οποιοδήποτε κατεστημένο, η εποχή του τού γύρισε την πλάτη. Αναγνωρίστηκε μετά θάνατον και αγνοήθηκε η επιθυμία του «παρακαλώ τους δημοσιογράφους κι άλλους έξυπνους να μην ασχοληθούν μαζί μου γιατί δεν ξέρουν».
Την εκφράζει και στη συνέντευξή του («Ελευθεροτυπία» 11/5/1987): «Εχω γίνει γήπεδο και παίξανε όλοι στο κορμί μου και στο μυαλό μου είναι όλα τα παιχνίδια των αιώνων, αλλά η πνοή μου θα γενεί το ηφαίστειο της βροχής. Κι έχω μια τελευταία επιθυμία. Γιατί ένας πολέμαρχος πάντα την έχει: Αν με σκοτώσει κάποιος, γιατί δεν πρόκειται να σκοτωθώ μονάχος, ούτε ν’ αυτοκτονήσω, όπως προσπάθησαν μερικοί να με δηλητηριάσουν πληρώνοντας τους απατεώνες γιατρούς τους, θέλω να με ξεχάσετε όλοι. Κι ούτε ποτέ ν’ αναφέρετε το όνομά μου, γιατί δεν θέλω καμία στρέβλωση και καμία δολοφονία στο όνομά μου».Η έκθεση του αρχείου του φωτίζει απ' ευθείας τον Ασιμο, όπως λέει στην «Εφ.Συν.» ο εμπνευστής και διοργανωτής της, ο Φώτης Καραγεωργίου.
«Θέλω να φέρω τον κόσμο σε επαφή με το αρχείο του, όχι με μύθους, αδικίες και μυθολογίες που δεν βασίζονται πουθενά. Εχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά. Η έκθεση είναι το εργαστήριο της τελευταίας περιόδου, από το 1983 μέχρι το τέλος της ζωής του. Περιλαμβάνει χειρόγραφα όπου εκτός από γνωστά τραγούδια του, "Ο Μπαγάσας", "Αγαπάω και αδιαφορώ", "Καταρρέω", υπάρχουν πολλά άγνωστα και ανέκδοτα υπό μορφή στίχων, σημειώσεις, διορθώσεις, σκέψεις, η αντίληψή του για τους ανθρώπους, για τη βόλτα, ή καταγγελίες "ο τάδε με κορόιδεψε" ή "με εξαπάτησε"».Ολα βρέθηκαν στο τελευταίο σπίτι-μαγαζί του στην οδό Καλλιδρομίου 55, διασώθηκαν από τον αδελφό του Δημήτρη Ασημόπουλο που τα παραχώρησε για την έκθεση μαζί με τη σύμφωνη γνώμη της κόρης του, Λίλιαν Χαριτάκη-Ασιμου.

«Δεν πρόκειται για αφιέρωμα. Πρωτίστως με ενδιέφερε να αναδειχθεί η πολύπλευρη ενασχόλησή του με την τέχνη και οι θέσεις του. Το σκέφτομαι από το 2013. Στα Εξάρχεια μύριζε πολύ Ασιμο η κατάσταση της εποχής. Κοινωνικοπολιτικά μου θύμιζε ότι διεκδικούσε και ο ίδιος, τον τρόπο που έγραφε να αντισταθούμε, να μιλήσουμε για πράγματα που γίνονται για εμάς χωρίς εμάς. Τελικά τα πράγματα ωρίμασαν για να γίνει η έκθεση τώρα».

Με αφορμή το αρχείο, δημιουργούν και εκθέτουν εγκαταστάσεις, χαρακτικά, επίτοιχα, εγκατάστασεις-περφόρμανς, video art οι 15 εικαστικοί καλλιτέχνες: Μαρία Ανδρέου, Φίλιππος Βασιλείου, Αλέκος Βέργης, Αλέξανδρος Βούτσας, Θωμάς Γαλάτος, Αλεξάνδρα Δαμιράλη, Εριόν Καπάι, Φώτης Καραγεωργίου, Σοφία Κοσμίδου, Αντόν Κουσμίτσεβ, Αιμιλία Παπαφιλίππου (έγραψε και το κείμενο του καταλόγου), Χριστίνα Παπαφιλίππου, Δημήτρης Πουλικάκος, Νίκος Σταθόπουλος, Λίλιαν Χαριτάκη-Ασιμου.

Συναυλίες

Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα της ΑΣΚΤ και η διοργάνωση περιλαμβάνει συναυλίες (3-4/5, 15/5) με εξαιρετικούς καλλιτέχνες.

 3/5

Mανώλης Κουτσονάνος
Γιώργος Μπίλιος
Adedeji Adetayo & Monique Kabasele
Mode Plaga
4/5
Δημήτρης Πουλικάκος & Νίκος Σπυρόπουλος
Ανδρέας Γκομόζιας & Δημήτρης Πολύτιμος
Vasilis Giaslakiotis-Dretta
Guest: Χαΐνης Δημήτρης Αποστολάκης, Φοίβος Δεληβοριάς
15/5
Αγγελική Τουμπανάκη
One Nation Underground
The Interchange Jazz Trio
Guest: Γιάννης Χαρούλης
Info: 3-15 Μαΐου, Bios-Ρομάντσο, Αναξαγόρα 3. Είσοδος στις εκθέσεις δωρεάν. Συναυλίες: 7€, έναρξη 20.30.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου