.............................................................πολιτιστικές σελίδες του λογοτεχνικού περιοδικού ΥΦΟΣ *

Η Φωτό Μου
Ξεφυλλίζοντας... με τον Πάνο Αϊβαλή



"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.

ΥΦΟΣ

ΥΦΟΣ
.................................................................Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΥΦΟΣ πατήστε πάνω στο εικονίδιο

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

"Εφυγε" ο θεατρικός συγγραφέας Μπάμπης Τσικληρόπουλος




Στα 72 του χρόνια έφυγε από τη ζωή ο θεατρικός συγγραφέας Μπάμπης Τσικληρόπουλος, που νοσηλευόταν στο νοσοκομείο ΝΙΜΙΤΣ. Η κηδεία του θα γίνει την Πέμπτη στην ιδιαίτερη πατρίδα του στον Πύργο Ηλείας, στις 4 το απόγευμα.
Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1939 αλλά όπωςο ίδιος έλεγε «δεν έμαθα ακόμα γιατί».
Έχει γράψει πλήθος θεατρικών έργων καθώς και σενάρια για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, αλλά και νουβέλες.
Κάποια από τα θεατρικά του έργα είναι τα εξής: "Η έκπληξη", "Το υπόγειο", "Λέγε, Μήτσο", "Οι γίγαντες", "Είμαστε όλοι θεατές", "Σάλτο Μορτάλε", "Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα", "Ζητείται γνωριμία", "Ερασιτέχνης άνθρωπος", "Ο κήπος με τα χελιδόνια", "Ο Παρασκευάς", κ.α.
Κάποια από τα σενάρια που έγραψε: "Τα βαποράκια", "Ο Βαρώνος", "Μην ξεχάσω και δεν γυρίσω", κ.α.
Ο Μπάμπης Τσικληρόπουλος έχει επίσης υπογράψει τους στίχους σ΄ ένα από τα πιο γνωστά ελληνικά τραγούδια την «Ελένη» του Θάνου Μικρούτσικου.



Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει...

Ενας από τους δραματουργούς που αναδείχθηκαν μέσα από τα πολιτικοκοινωνικά προτάγματα των πρώτων χρόνων της Μεταπολίτευσης, ο Μπάμπης Τσικληρόπουλος, συγγραφέας της πολυπαιγμένης και αφάνταστα επίκαιρης επιτυχίας «Ωχ, τα νεφρά μου», έσβησε χθες, ύστερα από σκληρό αγώνα με τον καρκίνο, στο νοσοκομείο ΝΙΜΤΣ.
Ηταν 72 ετών. Η κηδεία του θα γίνει σήμερα Πέμπτη στις 4 μ.μ. στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τον Πύργο Ηλείας.
Ο Τσικληρόπουλος ήταν αχώριστο τρίο με τους θεατρικούς συγγραφείς Γιώργο Σκούρτη και Μήτσο Ευθυμιάδη στη ζωή και στη σκηνή -το 1983 έγραψαν από κοινού το έργο «Λέγε Μήτσο». Εμφανίστηκε στο θέατρο το '69 με την «Εκπληξη» (από το Πειραματικό Θέατρο Μαριέτας Ριάλδη). Η «Πρόσκληση», μια υπαρξιακή αλληγορία που μας μεταφέρει σε έναν εφιαλτικό πύργο χωρίς έξοδο, όπου θεοί και δαίμονες παγιδεύουν τον άνθρωπο και τον εκμηδενίζουν, ανέβηκε σε σκηνοθεσία Μίνωα Βολανάκη στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Με τον «Κύριο», όμως, που σκηνοθέτησε ο Θανάσης Παπαγεωργίου το '87, ο Τσικληρόπουλος επιστρέφει στην πολιτική εστιάζοντας στις σχέσεις εξουσίας μεταξύ αφεντικού και δούλου.
Στην «Ούρσουλα», που ανέβασε ο Θύμιος Καρακατσάνης το '95, υποδυόμενος την τραβεστί ηρωίδα, η δράση εκτυλίσσεται στις φυλακές Κορυδαλλού, όπου οι κρατούμενοι ετοιμάζουν παράσταση με σκοπό να εξοντώσουν τους επίσημους επισκέπτες. «Το έργο είναι η οργισμένη φωνή ενάντια στην εξουσία, που μας θέλει υποχείριά της, δηλαδή ενάντια στην πολιτική, τη θρησκεία και τη δικαιοσύνη», διαπίστωνε ο συγγραφέας.
Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν η σκληρή σάτιρα «Ωχ, τα νεφρά μου» , που ανεβαίνει ασταμάτητα από το 1993, τη χρονιά που την πρωτοσκηνοθέτησε στις «Μάσκες» ο Γιώργης Χριστοφιλάκης. Ενας κουστουμάκιας προτείνει σε δύο ρακοσυλλέκτες να πουλήσουν τα νεφρά τους «για το καλό των συνανθρώπων τους». Η συνέχεια «παραπαίει» μεταξύ της κοινωνικής σάτιρας, της πολιτικής καταγγελίας και του θρίλερ.
Ο Μπάμπης Τσικληρόπουλος, άνθρωπος ανήσυχος, δεν χωρούσε σε ένα μόνο τόπο - εξ ου και ένα διάστημα έζησε σαν αναχωρητής σε χωριό του Πηλίου. Αντιστοίχως δεν περιοριζόταν και σε έναν τρόπο έκφρασης. Είχε γράψει σενάρια (τα «Βαποράκια» του Παύλου Τάσιου, ο «Βαρόνος» του Σάκη Μανιάτη ), στίχους (την περίφημη «Ελένη», με μουσική Θάνου Μικρούτσικου), μυθιστορήματα («Διακόσια χρόνια ξενητιάς», «Αποδέσμευση») και τέσσερα παιδικά βιβλία.